Groentips & Groeninfo

Mistpuntjes

Paardenbloem, Taraxacum officinale.

De vruchtpluisjes van de paardenbloem, een pluizenbol. Wie heeft ze er niet afgeblazen om vast te stellenof je verliefd was? In ons land komen meer dan tweehonderd soorten (micro)paardenbloemen voor. Alle delen van de plant zijn eetbaar en hebben een geneeskrachtige werking.

De ijskrabber opgezocht: gistermorgen moest ik voor het eerst dit seizoen schrappen. Er hing rond half 10 nog wat mist, maar de zon scheen ook, de natuur was wonderschoon. In De Wilck foerageerden de niet meer weg te denken grote zilverreigers, in tegenlicht. Elders in de polders een paar pluizenbollen van de paardenbloem, met een ijsrandje.

Grote zilverreiger, Casmerodius albus

In de elzen begint het al wat drukker te worden nu de zaadjes in de proppen rijp worden. 
Sijzen, putters en vinken kan je het meest aan de proppen zien hangen. Noord-Aa Zoetermeer gisteren.

Sijs, Carduelis spinus.
Putter, Carduelis carduelis

Ze zijn schuw maar dit mannetje groene specht heb ik vandaag heel omzichtig kunnen besluipen. Ook een vrouwtje was in het Westerpark in Zoetermeer in de buurt, maar zij liet zich niet verleiden.

Groene specht, Picus viridis.

Een bruinoranje paddenstoel is het ook 's winters vindbare gewoon fluweelpootje. Buytenpark vandaag. De lamellen aan de onderkant van de hoed zijn geel. Het donkere pootje voelt fluweelachtig aan.

Gewoon fluweelpootje, Flammulina velutipes.

Foto en tekst Inge Duijsens: De laatste dag van onze vakantie in Botswana brachten we (weer) door bij onze Nederlandse vrienden die in de buurt van Gaborone wonen. In hun tuin had een wevermannetje een dag eerder een nestje van gras gemaakt, hangend aan een dunne tak in een boom. Hij trok de aandacht van de vrouwtjes om zijn nestje te komen keuren door te roepen en met zijn vleugels te vibreren. Na een bezoek van een vrouwtje ging hij het nestje nog wat aanpassen. De mannetjes maken meerdere nesten en de vrouwtjes beslissen welke goed genoeg zijn. Ik kon er uren naar kijken, het was zo mooi om te zien.

Maskerwever, Ploceus velatus.
©www.vogeldagboek.nl
meer

Van jongs af aan heeft de natuur me geboeid, zonder me er 'echt' in te verdiepen. De eerste 25 jaar van mijn leven (geboren op 1 november 1946) woonde ik op korenmolen De Hoop in Oud-Alblas, midden in de polders aan het riviertje De Alblas. In 1970 getrouwd met Nelly en verhuisd naar Streefkerk.Daar kwamen onze kinderen Jacqueline en Frank ter wereld. Vanwege mijn baan in Den Haag, in 1984 in Benthuizen (Rijnwoude) gaan wonen.

Tot 1983 was ik journalist, daarna was ik werkzaam in de voorlichting en de public relations. Mijn belangstelling voor alles wat groeit en bloeit kreeg in 1999 een extra dimensie. Door ziekte (sinds 1996) niet meer in staat te werken, ging ik naar buiten, de rust en de ruimte van het vrije veld zoekend. 'Vogelen' deed ik mijn hele leven al een beetje, maar er ging een nieuwe (vogel)wereld voor me open nadat ik een telescoop had gekocht.

In september 1999 ben ik begonnen notities te maken van mijn tochtjes in de natuur, over vogels, beestjes en bloemen. Mijn verhaaltjes schreef ik op in een dagboek. Geïnteresseerde natuurliefhebbers vroegen me die stukjes via e-mail toe te sturen. Steeds meer verzoeken kreeg ik en zo is geleidelijk Vogeldagboek ontstaan.

Medio 2000 kocht ik een videocamera om Vogeldagboek illustratief te ondersteunen. Begin 2002 ben ik met digitaal fotograferen begonnen, waarbij ik mijn telescoop als 'super-telelens' gebruikte (digiscoping). Eind 2006 ben ik overgestapt op een spiegelreflexcamera en begon het 'echte' fotograferen.

23
Apr
Het bamboebos van Prafrance
18
Apr
Blue bells   Harger en Pettemerpolder